Η παρούσα εργασία εξετάζει ορισμένες πτυχές του λεγόμενου Στιχηραρίου του Νέου Καλλωπισμού, όπως καταγράφηκε κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα από τον Παναγιώτη Χρυσάφη τον Νεότερο. Μετά από μια σύντομη παρουσίαση της ζωής και του έργου του συγγραφέα, η εργασία επικεντρώνεται σε μια πολυεπίπεδη μουσικολογική ανάλυση του Δοξαστικού των Αποστίχων για την εορτή του αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού «Λαμπρῶς πανηγυρίσωμεν σήμερον ὦ φιλέορτοι» (Ας γιορτάσουμε λαμπρά σήμερα, ω φίλοι των εορτών), το οποίο μελοποιήθηκε από τον Παναγιώτη Χρυσαφή, πρώτον στην αρχική σύνθεση σύμφωνα με το χειρόγραφο MS87 του Πανεπιστημίου Duke, στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, και δεύτερον, συγκρίνοντας την παλαιά σημειογραφία με την αργή εξήγησή της στη νεοβυζαντινή σημειογραφία από τον Χουρμούζιο Χαρτοφύλακα, σύμφωνα με το χειρόγραφο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου 762. Η ανάλυση περιλαμβάνει διάφορες προσεγγίσεις, όπως κειμενική, μουσικοαρχιτεκτονική, τροπική, μικροσυντακτική, ρητορική, μακροσυντακτική, γενετική και συγκριτική. Μέσω αυτών των αναλύσεων στοχεύουμε στην κατανόηση της κύριας ιδέας της μουσικής σύνθεσης του Παλαιού Στιχηράριου κατά την εποχή που εξετάζουμε.
This paper examines some aspects of the so-called Sticherarion of the New Embellishment (Neos Kallopismos) as it has been written down during the second half of the 17 th century by Panayiotis Chrysafis the Younger. After a brief presentation of the life and works of this author, the paper concentrates on a multi-level musicological analysis of the Doxastikon of the Aposticha for the feast of St. John of Damascus “Λαμπρῶς πανηγυρίσωμeν σήμeρον ὦ φιλέορτοι” (Let’s celebrate brightly today, oh friends of the feasts) which was set to music by Panayiotis Chrysafis, firstly in the original composition according to the manuscript MS87 of Duke University, North Carolina, USA 1 , and secondly, by comparing the old notation to its slow exegesis in new-Byzantine notation by Chourmouzios Chartophylax, according to the manuscript Sancti Sepulcri MPT 762. The analysis comprises several approaches, such as textual, music-architectural, modal, microsyntactical, rhetorical, macro-syntactical, generative, and comparative. Through these analyses we aim at understanding the main idea of the musical composition of the Old Sticherarion at the era which we are examining.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου