Θεωρητικὸν Μέγα τῆς ΜοUσικῆς Συνταχθὲν μὲν παρὰ Χρυσάνθου Ἀρχιεπισκόπου Διρραχίου τοῦ ἐκ Μαδύτων Ἐκδοθὲν δὲ ὑπὸ Παναγιώτου Γ. Πελοπίδου Πελοποννησίου διὰ φιλοτίμου συνδρομῆς τῶν ὁμογενῶν. Ἐν Τεργέστῃ, Ἐκ τῆς Τυπογραφίας Μιχαὴλ Βάϊς (Michele Weis) 1832.
8ο, σ. ιγ΄+1 λ.+1 χ.ἀ.+1 λ.+222+1 χ.ἀ.+1 λ.+LXVI
Περιέχει τη θεωρία της βυζαντινής μουσικής σύμφωνα με τις αρχές της
νέας μεθόδου και αποτελείται από δύο μέρη, το θεωρητικό και το ιστορικό.
Πρόκειται για το περισπούδαστο και μοναδικό έργο του Χρυσάνθου, με το οποίο τεκμηριώνεται θεωρητικά και αποκρυσταλλώνεται το νέο σύστημα γραφής της βυζαντινής μουσικής. Το έργο αποτέλεσε και αποτελεί μέχρι σήμερα τη βάση όλων των μεταγενέστερων θεωρητικών. Το όλο έργο απαρτίζεται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος χωρίζεται σε πέντε

-7.jpg)