Summary / Περίληψη
Cernatescu Catalin, Μερικές παρατηρήσεις στο Ειρμολόγιον Καλοφωνικόν του Πέτρου Εφέσιου σε αλφαβητική σημειογραφία
Η παρούσα εργασία στοχεύει να αποκαλύψει τα μουσικά χαρακτηριστικά ενός μοναδικού Ειρμολογίου Καλοφωνικού, του ελληνικού χειρογράφου Ξηροποτάμου 415. Αυτή η συλλογή τυπώθηκε γύρω στο 1830-35 από τον Πέτρο Μανουήλ Εφέσιο (†1840) χρησιμοποιώντας την αλφαβητική μουσική σημειογραφία, πιθανώς εμπνευσμένη από παρόμοιο σύστημα του Αγάπιου Παλιέρμου. Θεωρούμενη ως εναλλακτική λύση στη Νέα Μέθοδο, αυτή η σημειογραφία παρέχει έναν αρκετά ακριβή τρόπο καταγραφής μιας μελωδίας. Η αποκρυπτογράφηση αυτής της μουσικής γλώσσας, όσο τολμηρή κι αν είναι, αποδεικνύεται πολύ χρήσιμη στην εκμάθηση της μεθόδου που χρησιμοποίησε ο Εφέσιος για τη μεταγραφή των μελωδιών των καλοφωνικών ειρμών. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των μεταγραφών του και εκείνων των Κωνσταντινουπολιτών ερμηνευτών Γρηγορίου του Πρωτοψάλτη (†1822) και Χουρμούζιου του Χαρτοφύλακα (†1840). Ο κώδικας είναι επίσης εξαιρετικά πολύτιμος επειδή περιέχει αρκετά επιφωνήματα που συνέθεσε ο Πέτρος Εφέσιος, ύμνους που προορίζονταν να ψάλλονται μετά τα κρατήματα που συνδέονται με τους καλοφωνικούς ειρμούς. Αυτές οι μουσικές συνθέσεις δεν έχουν μεταγραφεί ποτέ μέχρι στιγμής σε άλλο μουσικό σύστημα, καθώς έχουν παγιδευτεί σε μια απαρχαιωμένη σημειογραφία.
The present paper aims to reveal the music features of a unique Heirmologion Kalophonikon, the Greek manuscript Xeropotamou 415. This collection was printed around 1830-35 by Petros Manuel Ephesios (†1840) using the alphabetic musical notation, probably inspired by Agapios Paliermos’ similar system. Being regarded as an alternative to the New Method, this notation provides a quite precise way of writing down a melody. Deciphering this musical language, as daring as it can be, proves to be very useful in learning the method that Ephesios used for transcribing the melodies of the kalophonic heirmoi. There are significant dissimilarities between his transcriptions and the ones of the Constantinopolitan exegetists, Gregorios the Protopsaltes (†1822) and Chourmouzios the Chartophylax (†1840). The codex is also highly valuable because it contains several epiphonemata composed by Petros Ephesios, hymns meant to be chanted after the kratemata attached to the kalophonic heirmoi. These musical settings have never been transcribed so far into another music system, being trapped in an obsolete semiography.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου