Παρουσίαση / Präsentation
Η παρούσα έκδοση προσφέρει μια εμπεριστατωμένη επισκόπηση των συνολικά δεκαοκτώ μουσικών χειρογράφων του Supplementum graecum της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αυστρίας. Αυτοί οι κώδικες έχουν μεγάλη σημασία για την έρευνα, καθώς η περίοδος δημιουργίας τους καλύπτει το διάστημα από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα. Επιπλέον, χαρακτηρίζονται από μια ποικιλία μορφών σημειογραφίας, μουσικών παραδόσεων, ειδών μελουργιών και συνθετών. Με βάση αυτούς τους κώδικες μπορεί έτσι να ανακατασκευαστεί η εξέλιξη των μουσικο-λειτουργικών βιβλίων, καθώς και τα διαφορετικά συνθετικά ύφη και τα επιμέρους στάδια ανάπτυξης της μουσικής γραφής μέχρι τη μεταρρύθμιση του 1814.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζει μια επισκόπηση των επιμέρους χειρογράφων, της δομής τους και του ρεπερτορίου τους, ενώ το δεύτερο μέρος είναι αφιερωμένο στους μελωδούς και στα βιογραφικά τους στοιχεία. Στο επίκεντρο της εργασίας, στο τρίτο μέρος, βρίσκεται η ανάλυση επιλεγμένων ειδών ύμνων, όπως αυτά του Αναστασιματάριου, των έντεκα Εωθινών καθώς και των Χερουβικών. Το έργο ολοκληρώνεται με ένα ειδικό κεφάλαιο για τη λεγόμενη «Παπαδική», η οποία προτάσσεται σε πολλά από τα χειρόγραφα ως μια μορφή σύντομης εισαγωγής στη βυζαντινή σημειογραφία. Η έκδοση συμπληρώνεται από έναν λεπτομερή κατάλογο των πάνω από 1.600 διαφορετικών ύμνων και των συνθετών τους, καθώς και από ένα εκτενές εικονογραφικό τμήμα.
Die vorliegende Publikation bietet einen fundierten Überblick über die insgesamt achtzehn Musikhandschriften des Supplementum graecum der Österreichischen Nationalbibliothek. Diese Codices sind deshalb von großer Bedeutung für die Forschung, da ihre Entstehungszeit einen Zeitraum vom 15. bis zum 19. Jahrhundert abdeckt. Darüber hinaus zeichnet sie eine Vielfalt an Notationsformen, musikalischen Traditionen, Gesangsgattungen und Komponisten aus. Anhand dieser Codices lässt sich somit die Evolution der musikliturgischen Bücher rekonstruieren, wie auch die unterschiedlichen Kompositionsstile und die einzelnen Entwicklungsstufen der Notenschrift bis hin zur Reform von 1814. Der erste Teil des Buches bringt einen Überblick über die einzelnen Handschriften, ihren Aufbau und ihr Repertoire, während sich der zweite der Meloden und ihren biographischen Details widmet. Im Mittelpunkt der Arbeit steht im dritten Teil die Analyse ausgewählter Gesangsgattungen, wie jene des Anastasimatarion, der elf Heothina sowie der Cherubika. Den Abschluss bildet ein spezielles Kapitel über die sogenannte „Papadike“, die als eine Art kurze Einführung in die byzantinische Notation vielen der Handschriften vorangestellt ist. Abgerundet wird die Publikation durch ein detailliertes Verzeichnis der über 1600 verschiedenen Gesänge und ihrer Komponisten, sowie durch einen ausführlichen Tafelteil.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου