Περίληψη / Summary
Το παρόν άρθρο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια να σκιαγραφηθεί η δράση και το έργο μιας ομάδας προσωπικοτήτων, οι οποίες ήταν γνωστές για τη συμβολή τους στον τομέα της εκκλησιαστικής μουσικής στη Λέσβο του 20ού αιώνα. Η περίπτωση της Λέσβου θα μας δώσει την ευκαιρία να ασχοληθούμε με ζητήματα ευρύτερου μουσικολογικού ενδιαφέροντος, που σχετίζονται, για παράδειγμα, με την ύπαρξη ενός προφορικού ερμηνευτικού ιδιώματος, τη λειτουργία δικτύων διδασκαλίας και προφορικής μετάδοσης, την αισθητική-μορφολογική ιδιαιτερότητα της πρωτότυπης συνθετικής παραγωγής κ.λπ. Στη Λέσβο του 20ού αιώνα, είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πώς αναπτύχθηκε μια ιδιωματικά αυτόνομη συνθετική και ερμηνευτική τάση, η οποία όμως συνδέονταν άμεσα, τόσο ιστορικά όσο και αισθητικά, με το καινοτόμο πρότυπο της «Σχολής της Σμύρνης». Το ευρύ συνθετικό και διδακτικό έργο του Νικολάου Παπαγεωργίου πρέπει να θεωρηθεί ως θεμελιώδης παράγοντας επιρροής στην περιοχή, ενώ το καθιερωμένο δίπολο Μιχαήλ Καρύκας – Γεώργιος Κριτικός, το οποίο αναδύθηκε ήδη από τη μεσοπολεμική περίοδο, θα οδηγούσε στη σύγχρονη δραστηριότητα δύο παράλληλων δικτύων προφορικής μετάδοσης και πρωτότυπης συνθετικής παραγωγής. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι η συνολική δραστηριότητα στον τομέα της εκκλησιαστικής μουσικής διεξαγόταν με την ίδια ένταση τόσο στην αστική περιοχή της Μυτιλήνης όσο και στην ύπαιθρο της Λέσβου, έχοντας ως κοινό τυπολογικό χαρακτηριστικό την ιδεολογικά συνειδητή επεξεργασία του ιστορικού υλικού με εναλλακτικό, πρωτότυπο και καινοτόμο τρόπο.
This article could be regarded as an attempt to outline the action and work of a group of personalities, who were well known for their presence in the field of ecclesiastical music in 20th-century Lesvos. The case of Lesvos will provide us the opportunity to deal with issues of a broader musicological interest, relating, for example, to the existence of an oral interpretative idiom, the functioning of teaching and oral transmission networks, the aesthetic-morphological particularity of the original compositional production, etc. In 20th-century Lesvos, it is interesting to observe how an idiomatically autonomous compositional and interpretative trend was developed, which was yet directly related, both historically and aesthetically, to the innovative model of the “School of Smyrna”. The broad compositional and teaching work of Nikolaos Papageorgiou should be considered as a fundamental influential factor in the region, while the established dipole of Michael Karykas – Georgios Kritikos, which emerged from as early as the interwar period, would result in the contemporaneous activity of two parallel networks of oral transmission and original compositional production. Furthermore, it should be noted that the overall activity in the field of ecclesiastical music was carried out with the same intensity both in the urban area of Mytilene and the country of Lesvos, having as a common typological characteristic the ideologically conscious handling of the historical material in an alternative, original and innovative manner.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου