Summary / Περίληψη
Μοϊζίλ Κοστίν, Οι Τρόποι της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής Ψαλμωδίας στη Νότια Τρανσυλβανία
Η ορθόδοξη εκκλησιαστική ψαλμωδία από τη Νότια Τρανσυλβανία είναι μια παραλλαγή της βυζαντινής ψαλμωδίας. Μεταδιδόταν σχεδόν αποκλειστικά προφορικά μέχρι το 1890, όταν ο ιερέας Δημήτριος Κούντσαν δημοσίευσε έναν τόμο σε δυτική σημειογραφία που περιείχε τα πιο χρησιμοποιούμενα κομμάτια. Ο τόμος χρησιμοποιήθηκε ως εγχειρίδιο για τους ψάλτες από τότε, αλλά η προφορική παράδοση συνέχισε να παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ακόμη και σήμερα.
Σε αυτή την εργασία, παρουσιάζω τα κύρια ζητήματα που πρέπει να διερευνηθούν προκειμένου να επιτευχθεί μια θεωρία των τρόπων για την ψαλμωδία της Νότιας Τρανσυλβανίας, επισημαίνοντας μερικές συγκεκριμένες πτυχές αυτής της μουσικής. Η έρευνα πρέπει να λάβει υπόψη τόσο τις γραπτές πηγές όσο και τις ηχογραφήσεις. Για τις τελευταίες, μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τη βάση δεδομένων που περιλαμβάνει ηχογραφήσεις από περίπου 100 ψάλτες (ηλικίας 29 έως 87 ετών) που έγιναν την περίοδο 2002-2005 από τον αιδεσιμότατο Βασίλε Γκραϊντιάν και τους βοηθούς του. Η θεωρία των τρόπων δεν θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στην περιγραφή των ήχων, δεσπόζοντων φθόγων, καταλήξεων, μεταβλητών βαθμίδων κ.λπ. Θα ήταν χρήσιμο για μια τέτοια θεωρία να απαριθμήσει επίσης τους τύπους κάθε τρόπου (ήχου) και να αποκαλύψει τους κανόνες συνένωσης των τύπων σε μια εκτέλεση, καθώς και να περιγράψει τις σημαντικές διακυμάνσεις του ρυθμού που είναι ενσωματωμένες σε αυτούς τους τύπους και τους τρόπους.
The Orthodox church chant from South Transylvania is a variant of the Byzantine chant. It was transmitted almost exclusively orally until 1890, when priest Dimitrie Cunțan published a volume in Western notation containing the most used pieces. The volume was used as a handbook for the cantors ever since, but oral tradition has continued to play a very important role even today.
In this paper, I present the main issues to be investigated in order to achieve a theory of modes for the South Transylvania chant, pointing to a few particular aspects of this music. Research has to take into account both written sources and audio recordings. For the latter, one can use the database including recordings from about 100 cantors (age 29 to 87) made in 2002–2005 by Rev. Vasile Grăjdian and his assistants.
The theory of modes should not confine only to the description of scales, dominant degrees, cadences, unstable degrees etc. It would be useful for such a theory to also list the formulas of every mode and reveal the rules of concatenating the formulas in a performance, and to describe the significant variations of tempo that are embedded in these formulas and modes as well.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου